شب یَلدا یا شب چلّه بلندترین شب سال در نیم‌کره شمالی زمین است. این شب به زمان غروب آفتاب از ۳۰ آذر تا طلوع آفتاب در ۱ دی اطلاق می‌شود، که برابر با ۲۱ دسامبر یا ۲۲ دسامبر است. ایرانیان و بسیاری از دیگر اقوام آن را مبارک می‌دارند و این شب را جشن می‎گیرند.

این شب در نیم‌کره شمالی با انقلاب زمستانی مصادف است و به همین دلیل از آن شب به بعد طول روز بیشتر و طول شب کوتاه‌تر می‌شود.

ایرانیان باستان با این باور که فردای شب یلدا با دمیدن خورشید، روزها بلندتر می‎شوند و تابش نور ایزدی افزونی می‌یابد، آخر پاییز و اول زمستان را شب زایش مهر یا زایش خورشید می‌خواندند و برای آن جشن بزرگی بر پا می‌کردند.

پیشینهٔ جشن

امپراتوری هخامنشی نخستین امپراتوری جهانی در تاریخ دنیا است تشکیل این امپراتوری یک نقطه عطف در تاریخ جهان است بی گمان اگر بنیادگزاران این امپراتوری یونانیان بودند امروزه مورخان اروپایی این دوره را در تاریخ جهان بسیار برجسته می کردند (چنانکه درباره جنگ محلی ماراتن  و کشورگشایی های اسکندر گجستک این کار را کردند) اما بدبختانه به خاطر تنگ نظری های اروپاییان (والبته برخی ایرانیانی که دوره هخامنشی و اساسا دوران پیش از اسلام را "عصر جاهلیت" می دانند)جایگاه این امپراتوری در تاریخ جهان آنگونه که شایسته است شناخته نشده است .

 برای نمونه گشایش بابل به دست کورش بزرگ  رویدادی است که می توان آن را پایان عصر عتیق و آغاز دوره باستان دانست و بی گمان از بزرگترین رویداد های تاریخ جهان است اما امروزه جنگ بی اهمیت و محلی ماراتن در تاریخ جهان بسیارمهم تر انگاشته می شود.

اما یکی از تحولات بسیار مهم این دوره تحولی بود که در تجارت جهانی رخ داد برای نخستین بار تمام آسیای  غربی و شمال آفریقا  زیر فرمانروایی یک دولت یکپارچه قرار گرفت و به این ترتیب ارتباط تجاری میان نقاط بسیار دوردست مانند هند غربی ومصر ممکن شد همزمان با ساخت جاده های تجاری بین المللی این ارتباط  سرعت بی مانندی یافت.(در یادداشت های بعدی دراین باره بیشتر سخن خواهیم گفت).

اما از همه این پیشرفت ها بزرگ تر و ارزشمند تر ضرب نخستین سکه های جهانی به دست داریوش بزرگ بود این  تحول بزرگی در تاریخ سکه دنیا است . یک سده پیش از آن نخستین بار یونانیان به ضرب سکه پرداختند و سپس لیدیایی ها آن را از یونانی ها و ایرانیان نیز از لیدیایی ها  آموختند اما سکه های هخامنشی دو تفاوت مهم با سکه های پیشین داشت نخست اینکه این سکه ها در سراسر امپراتوری پهناور هخامنشی اعتبار داشت و دوم اینکه برای نخستین بار در تاریخ جهان سکه ها تنها به نام پادشاه یعنی داریوش بزرگ ضرب می شد و شهربانان حق نداشتند به نام خود سکه بزنند . این رسم را رومیان از ایرانیان آموختند و پس از آن در سراسر جهان پذیرفته شد بدینگونه سکه ها دارای شناسنامه مشخص شدند و این رسم نیکو امروزه بسیار به کار مورخان می آید و در واقع سکه ها خود یک منبع اطلاعاتی مهم درباره تاریخ گذشته هستند.

با رواج ضرب سکه وایجاد پول واحد بین المللی بانک ها به وجود آمدند و بانکداری گسترش چشمگیری یافت که رونق تجارت را به همراه داشت.

سکه های داریوش بزرگ دو دسته بودند یکی" دریک" نام داشت که از طلای ناب ساخته می شد و تنها زیرنظر پادشاه ضرب می شد  ودیگری از نقره بود و جز زیر نظر پادشاه در چند ساتراپی مهم نیز ضرب می شد و" شکل" نام گرفت که یونانیان به آن "درخم" می گفتند .

در زیر تصویر دریک سکه طلای داریوش بزرگ را می بینید برای تصویر های بیشتر اینجا را ببینید 

از دوران های پيش از زايش «ميترای آدمی روی» اين باور درميان آريائيان ( ايرانيان) روا ميبوده که سر انجام رهائی دهنده ای خواهد آمد  و به اين باور ميبوده اند که خوار و بار و بهروزی وفراوانی به گونهٍ گاو فربهی است که در درون غاری جای دارد و هنگاميکه ميترا زاده شد گفتند که او همان رهائِی بخشی است که ما چشم براهش بوديم. و هم اوست که بايد گاو را بکشد. ايرانيان شير را نماد نيرومندی و مردانگی و سروری ميپنداشتند.

 برگه هائی که در کاوش های باستانشناسی بدست آمده نشان ميدهد که پيوند تنگاتنگی ميان پيکره "شير" و "ميترا" وجود دارد. نقشی که در زير پله های کاخ آپادانا در تخت جمشيد ميبينيم (شيری گاوی را می درد) اين گمان را استوار تر ميکند. در برگه های بدست آمده در اروپا (آئين ميترا تا بدانجا رسوخ کرده بود) ميبينيم که "ميترا" که گاه زاده سنگ گاه زاده خورشيد، گاه زاده و همتای «آناهيتا» خوانده ميشود در غاری گاوی را ميکشد. در آوند ها، سنگ نبشته ها، برگه ها، کاسه ها وبشقاب های ايران کهن نمونه هائی از شير که گاوی را ميکشد نمودار است.

در درازای تاريخ به برگه های استواری بر ميخوريم که پدران ما «خورشيد» را بر تر از ديگر «خدای گونه» ها بر شمرده و آنرا نشانه بی مرگی، بر تری و نيرو مندی ميدانستند. همچنين ميدانيم که "ميترا" يا ايزد مهـــر را خدای روشنائی و نيرومندی ميانگاشته اند و خورشيد را نماد و سمبول او ميشمردند و بر آن بودند که خورشيد با گوش و چشم سراسر گيتی را در زير نگرش خويش دارد. به همين انگيزه به خورشيد "مهر" هم گفته ميشود که نام ديگر ميترا است. (چگونه است که اسلام و آئين های ديگر اين باور ها را به نفع خود تغيير داده اند)

در ادبيات "مزد يسنا، يشت ها" زرتشت همبستگی ميان ميترا و (خورشيد) را پذيرفته و ميگويد: خورشيد نشانه پادشاهی و چيرگی ايران بوده است. در بالای چادر شاهان چهره خورشيد که از بلور ساخته شده بود ميافراشتند.  گمان کرده اند که ايرانيان خورشيد پرستند ولی در باور ايرانيان «شـــيـــد» (نور) است که بزرگترين آفريننده همه چيز است و خورشيد تنها باز تابی از اهورا مزدا (خدا) است.

زنجيره شاهان آريانی بر امپراتوری ايران بزرگ فرمان راندند. سواران پيشاپيش ميرتاختند و سپس بار و بنه و سپس پيادگان می آمدند. کورش در پيش سواران ميرفت. هر دسته از سپاه پرچمی داشت. پرچم کورش عبارت بود از پيکره شهابی (عقابی)  با بالهای باز که بر روی نيزه ای بلند نصب کرده اند. نشان از اين است که بر روی پارچه ای نقش نبسته است. شهباز نشان توانمندی و بلند پروازی و تيز بينی بوده و در بيشتر برگه ها و سنگ نبشته ها ديده ميشود. درفش کاويان آنان آْنگونه که از برگه ها بر ميايد دراز گوشه (مستطيل) بوده که بر چهار سه گوشه تقسيم شده بود.

ساسانيان و درفش

ایران و خلیج فارس

ایران تو مادری و خلیج فارس                               چون کودکی نشسته به دامانت

مهر هزاره ها که بر آن نقش است                        باشد گواه روشن و عنوانت

این نام کنده شد ز هزاران سال                           بر رویه ی کتیبه ی ایوانت

دریای پارس ورا خواند تاریخ                                 از عهد داریوش جهان بانت

امواج پر خروش خلیج فارس                                 هستند جاودانه ثناخوانت     

هر موج پای کوبد و دست افشان                          شکر آورد به درگه یزدانت     

تنب بزرگ و کوچک و بوموسا                               هستند پاره های تن و جانت

نام خلیج فارس سزای توست                              تاریخ پیر شاهد برهانت

ای کشور فروغ اهورایی                                       بادا خدا همیشه نگهبانت

رشتیه به زنش میگه عزیزم خوشحالم که مادر شدی . زنش میگه انشاا… یه روزیم تو
پدر میشی.

آیا فکر می کنید بی عرضه هستید؟

آیا فکر می کنید به درد هیچ کاری نمی خورید؟؟

 آیا فکر می کنید بی مصرف هستید؟؟به خدا درست فکر می کنید

♣♣ تركه ميره خواستگاري، دختره سبيل داشته، بهش ميگه: چرا سبيل داري؟ دختره ميزنه زير گريه، تركه ميخواد دلداري بده ميگه: مرد كه گريه نمي‌كنه!!!